172>>>قرار عاشقونه
باران و چتر و شال و شنل بود و ما دو تا…
جوی و دو جفت چکمه و گِل بود و ما دو تا…
وقتی نگاه من به تو افتاد، سرنوشت
تصدیق گفتههای «هِگِل» بود و ما دو تا…
روز قرارِ اوّل و میز و سکوت و چای
سنگینی هوای هتل بود و ما دو تا
افتاد روی میز ورقهای سرنوشت
فنجان و فال و بیبی و دِل بود و ما دو تا
کمکم زمانه داشت به هم میرساندمان
در کوچه ساز و تمبک و کِل بود و ما دو تا…
تا آفتاب زد همه جا تار شد برام
دنیا چهقدر سرد و کسل بود و ما دو تا،
از خواب میپریم که این ماجرا فقط
یک آرزوی مانده به دِل بود و ما دو تا…
پی نوشت:شاعر شعر بالا خانم نجمه زارع هستن؛روز دانشجو هم با اندکی تاخیر به بر و بچه های وب که همگی ماشالا دانشجو هستن تبریک میگم؛حضور همتونم که کمرنگ شده....در هر صورت امیدوارم ایام بکامتون باشه و روزای زمستونی قشنگی پیش رو داشته باشین...
+ نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آذر ۱۳۹۲ ساعت توسط spidar
|
را در آغوش بگير (جواب خدا با من! چطور نگاه حلال
تاب بازي و سرسره بازي را در پارك فراموش نكن... تو بيشتر از همسرت طبع بچه گانه داري براي بازي با تربچه ي بابا
حرف اخر ..